خبرگزاري فارس:پيشوايان معصوم (ع) فرموده اند گناهان در اين ماه بخشوده ميشود و اين مژده بزرگي است براي آنهايي كه لغزشهايي داشته اند تا نوميد نباشند و از بركات اين ماه استفاده كنند و بسوي خدا باز گردند و روي دل بسوي او دارند و با او پيمان بندند كه از گناهان دست شويند و خود را اصلاح كنند و گذشته را جبران نمايند
می گویم

يا ايها الذين آمنوا کتب عليکم الصيام کما کتب علي الذين من قبلکم لعلکم تتقون. (بقره/180)

روشها و آيينهاي خاصي که اديان گوناگون براي ارتقاي روحي و رواني پيروان خود واجب دانستهاند تا حدي متفاوت است، اما دراين بين آيين روزه در بيشتر اديان و در سرزمينهاي مختلف در طي قرون متمادي مشترک بوده است که به شکلهاي متفاوت صورت ميگيرد. به جز اسلام در اديان الهي مانند يهود و مسيح و حتي در اديان غير الهي مانند بوديسم و هندويسم و غيره روزه و رياضتهاي جسمي و روحي براي ارتقاي روح و جسم از ضروريات محسوب ميشود.
روزه در آيين زرتشت
در آيين زرتشت، زرتشتيان بايد در سه بخش معنوي شنوايي، انديشه و احساس هميشه روزه باشند؛ به آن معنا كه از طريق اين سه حس از نيكي دور نشوند و انديشه و احساس و شنواييشان هميشه سرشار از نيكي باشد. با اينحال زرتشتيان براي افراط نكردن در خوردن گوشت حيوانات روزهاي دوم، دوازدهم، چهاردهم و بيست و يكم هر ماه از خوردن گوشت پرهيز ميكنند. همچنين زرتشتيان پس از مرگ يكي از نزديكان، به مدت سه شب از پختن يا خوردن گوشت پرهيز ميكنند.
روزه در آيين يهوديت
يهوديها در يوم کيپور (yom kippur) روزه ميگيرند. يوم کيپور در ماه سپتامبر يا اکتبر است که تعطيلي مذهبي يهوديان ميباشد و مردم در آن روز روزه ميگيرند و در کنيسه، دعاي صبر ميخوانند. آن روز را، روز کفاره هم ميگويند.
يهوديان شش روز ديگر را نيز روزه ميگيرند که tisha bav (نهم آوريل، روزي که معبد يهوديان در آن روزتخريب شد) از آن جمله است.
در «يوم کيپور» و tisha bav خوردن و آشاميدن از زمان غروب آفتاب تا غروب بعدي به مدت 24 ساعت ممنوع است، در حالي که در ساير ايام روزهشان، اين محدوديت از طلوع تا غروب آفتاب است.
هدف از روزه در دين يهوديت، استغفار از گناهان يا درخواست حاجت خاصي از خداست.
روزه در آيين مسيحيت
روزه مسيحيان در زمان و تحت قوانين مذهبي خاصي صورت نميگيرد. آنها آزاد هستند که در هر زمان، با هدايت روح خدا، بهطور انفرادي يا دستجمعي، براي يک روز يا روزهاي متعدد و يا حتي براي چند ساعت، روزه بگيرند. ضمناً در روزه مسيحي ميتوان از يک يا چند وعده غذا صرف نظر کرد و يا حتي از خوردن بعضي مواد غذايي خودداري نمود.
هدف اصلي روزه در دين مسيح اين است که با فروتني به خدا تقرب جويد و اوقاتي را در دعا و مناجات به سر ببرد .
روزه در دين مسيح، بهمنظور صواب و رياضت و يا بهدست آوردن دل خدا و نجات از گناه، بجا آورده نميشود، زيرا با ريخته شدن خون مسيح بر صليب و مرگ و دفن و قيام او از مردگان، نجات از گناه و طريق راه يافتن انسان به حضور خدا، مهيا گرديده است. دلايل روحاني روزه مسيحيان را اين گونه بر شمردهاند. روزه کمک ميکند که:
١- دل ما در حضور خدا نرم و فروتن باشد.
٢- به صدا و هدايت و حضور خدا حساس باشيم.
٣- نفس سرکش ما ضعيف و سرکوب باشد.
٤- پرستش و دعاي مسيحي ما قويتر و مؤثرتر باشد.
مسيحيت فرقههاي زيادي دارد كه شايد به دليل عدم تفاهم بر روي اصول ديني، فرهنگ متفاوت مسيحيان و سليقههاي شخصي و گاهي تفاوت اعتقادي بين اين فرقهها آنقدر زياد است كه هر كدام دين متفاوتي به نظر آيند و روزه در هر فرقه به شکلي متفاوت صورت ميگيرد.
كاتوليكها در روزهاي چهارشنبه خاكستر «ash wednesday» (اولين روز ايام روزه مسيحيان) و جمعههاي ايام روزه «lent» و جمعه پاك «good friday» روزه ميگيرند و از خوردن گوشت خودداري ميكنند. كاتوليكها قرنهاي متمادي از خوردن اين ماده غذايي در تمام جمعهها منع شده بودند، اما از اواسط دهه 1960 خودداري از مصرف گوشت در جمعههاي خارج از ايام روزه، به نظر محلي و شخصي افراد واگذار شد.
در روز چهارشنبه خاكستر و جمعه پاك، خوردن دو وعده غذايي كوچك و يك وعده غذايي عادي جايز است، اما خوردن گوشت ممنوع است. در ساير جمعههاي ايام روزه نيز مصرف هر نوع گوشتي حرام است. براي روزههاي اختياري در روزهاي جمعه، برخي افراد به جاي خودداري از غذا خوردن، رياضت ديگري را براي تقرب در نظر ميگيرند يا نماز مخصوصي را ميخوانند.
هدف از اين روزه كنترل هواهاي نفساني و رياضت كشيدن براي بخشايش گناهان و همدردي با فقراست.
در فرقه ارتودکس، دورههاي متعددي براي روزه وجود دارد كه شامل ايام روزه «lent»، روزههاي رسولان «apostels»، روزه آسودن يا دورماسيون «dormition»، روزه تولد مسيح «nativity» و روزههاي ديگر است. هر چهارشنبه و جمعه، روزهاي روزه به شمار ميآيند به غير از آنهايي كه در هفتههاي خالي از روزه واقع ميشوند.
در روزه اين آيين به طور كلي مصرف گوشت، لبنيات و تخم مرغ ممنوع است. ماهي در برخي روزهاي روزه ممنوع است و در بعضي روزها مجاز.
ارتدوكسها به اين دليل روزه ميگيرند كه معتقدند پرهيز از شكمپروري، رحمت خدا را براي آنها به ارمغان ميآورد.
روزه در آيين پروتستان، قانون جامعي ندارد، بلكه به انتخاب و صلاحديد افراد، كليساها، مؤسسات يا انجمنهاست.
برخي از افراد كلاً از مصرف غذا و نوشيدني امتناع ميكنند؛ بعضي ديگر فقط آب يا آب ميوه مينوشند؛ يا اينكه فقط غذاهاي مشخصي را ميخورند و از غذاهاي خاصي امتناع ميكنند و با هر وسوسهاي مقابله ميكنند.
هدف از روزه در اين آيين، تقويت روح يا به كرسي نشاندن يك سخن حق در جامعه مدني يا سياسي است.
در فرقه مورمن اولين يكشنبه هر ماه، زمان روزه است. افراد و خانوادهها در صورت تمايل ممكن است روزهاي ديگري نيز روزه بگيرند. خودداري از خوردن و آشاميدن براي دو وعده متوالي و نيز بخشيدن غذا يا پول به نيازمندان روزهداري اين فرقه است. بعد از روزه اعضاي كليسا در جلسه روزه و شهادت دادن شركت ميكنند.
هندوييسم hinduism
هندوييسم يکي از قديميترين دينهاي غير الهي است که 2500 تا 4000 سال پيش از ميلاد، از تمدني در هند برخاسته است.
هندوييسم دين خدايان است که اساس آن اعتقاد بر يگانگي هر چيز است. اين کليت، برهمن ناميده ميشود. هندوها معتقدند هدف از زندگي اين است که ما درک کنيم بخشي از خدا هستيم که ميتوانيم اين سطح حيات را ترک کرده و به خدا بازگرديم.
اين آگاهي حقيقي فقط با ورود به چرخه تولد، مرگ و زندگي که سمسره «samsara» خوانده مي شود امکانپذير است. موفقيت هرکس در اين راه با مقدار اعمال خوب و بدش «karma» ارزيابي ميشود و تعيين کننده تناسخ بعدي اوست. خدمت به ديگران و قرباني کردن، موجب ارتقاي درجه و تولد دوباره فرد در درجه بالاتر ميشود و انجام اعمال بد، او را به سطح پايينتر يا حتي به سطح يک حيوان تنزل ميدهد.
روزه در آيين هندو
هندوها معمولاً در روزهاي ماه جديد و جشن هايي مانند shivratri، durga puja و puja روزه مي گيرند. زنان شمال هند در روز karva chauth هم روزه ميگيرند.
نحوه روزه بستگي به خود فرد دارد. ممکن است روزه، امتناع از خوردن و آشاميدن هر نوع غذا يا نوشيدني براي مدت 24ساعت باشد، اما بيشتر شامل نخوردن غذاهاي جامد است و نوشيدن مقداري آب يا شير مجاز است.
هدف از اين روزه، افزايش تمرکز در مديتيشن ( يا عبادت براي تطهير) درون است و گاهي به عنوان دادن يک قرباني در نظر گرفته ميشود.
بوديسم
دين بودا برخاسته از آموزش هاي سيدارتا گوتاما است كه 535 سال پيش از ميلاد به ظهور رسيد و بودا نام گرفت .
بوداييها به اصل تناسخ روح و چرخه حيات معتقدند، بدين صورت که هر کس روند تولد، زندگي و مرگ را ميپيمايد. پس از اين چرخه، اگر فرد وابستگي خود به جسم و علايق را رها کند ميتواند نيروانا ( nirvana ) را کسب کند.
روزه در آئين بودا
همه فرقههاي اصلي بوديسم دورههايي براي روزه دارند که معمولاً روزهاي چهاردهم ماه و ديگر روزهاي مقدس است. در آيين بودا، روزه به معناي خودداري از خوردن غذاهاي جامد است، ولي استفاده از برخي مايعات مانعي ندارد. روزه بودائيان روشي براي پاکسازي است.
راهبان بودايي تراوادين (theravadin) و تندايي (tendai) براي آزادسازي ذهن روزه ميگيرند. بعضي از راهبان بودايي کشور تبت، براي کمک به رسيدن اهداف يوگا ، نظير انرژي دروني، روزه ميگيرند.
لاماييسم
لاماييستها در هر ماه روزهاي 14 و 15 و 29 و 30 تنها از غذاي آردي و چاي تناول ميكنند ولي پارسايان اين مذهب در طول اين چهار روز تا غروب آفتاب هيچ نميخورند
صابئين
صابئين يا مندائيان (پيروان حضرت يحيي) در روزهاي ويژهاي از سال كه آنها را مبطل مينامند از خوردن گوشت، ماهي، تخم مرغ خودداري ميكنند. از جمله اين روزها 26 و 27 و 28 و 29 و 30 ماه سمبلتا، روزهاي ششم و هفتم ماه دولا و روز دوم ماه هطيا است.
آنها روزه واقعي را روزهدار بودن اعضا و جوارح آدمي ميدانند كه در كتاب كنزاربا يا صحف آدم مقدسترين كتاب مندائيها آمده است: «اي مومنان، برايتان گفتم كه روزه بزرگ فقط نهي از خوردن و آشاميدن نيست بلكه ديدگانتان را از نگاههاي هيز و شيطاني و گوشهايتان را از شنيدن حرفهايي كه مردم در خانه خود ميزنند برحذر داريد و زبانهايتان را به گفتارهاي دروغ و ناپسند نيالاييد و ....
منابع:
samsara : عالم روحاني، جهاني که تولد تازه در آن رخ مي دهد.
انجيل متي، فصل ششم، آيات شانزده تا هجده.
tebyan.net
downyahood.blogfa.com
radiomojdeh.com
سوال :
چرا براي سلامتي امام زمان دعا مي كنيم ؟مگر امام زمان اعوذ بالله ممكن است اسيب ببينند؟فلسفه اين کار چيست؟
پاسخ :
با سلام. بنا بر آنچه در اخبار و روايات آمده است، امام زمان(عج) به سان مردم ديگر در ميان آنان زندگى مىكنند. و همان طورى كه پيامبران الهى و ديگر ائمه(ع) به بيمارى و يا مشكلات ديگر دچار مىشدند، امام زمان(عج) نيز ممكن است به همين صورت باشند. بنابراين اولا : دعا براى سلامتى آن حضرت و يا صلوات براي سلامتي ايشان بىمورد نيست. ثانيا : صلوات و دعا موجب برقراري پيوند عاطفي ميان ما و حضرت شده که اثر بزرگي در افکار و نيات و کردار ما دارد و در نتيجه اثرش به خود ما باز مي گردد. موفق باشيد
سوال :
امام زمان (عج) در زمان غيبت کبري کجاست؟
آيا در بين مردم رفت و آمد مي کند؟
پاسخ :
امام در بين مردم حضور دارند و از نزديک شاهد و ناظرند. غيبت به معناي اين است که کسي ايشان را نميشناسد به معناي عدم حضور نيست. مسكن آن جناب تعيين نشده و به طور ناشناس در بين مردم زندگي مي كنند ،همانطور كه هر ساله در موسم حج حاضر مي شوند و مردم را مي شناسند ولي مردم ايشان را نمي شناسند . به طور كلي صحبت از ازدواج آن حضرت و مسكن او امري شخصي است و اثري در سعادت ما ندارد و وظيفه ما جلب رضايت آن حضرت است. خداوند به خاطر مصلحتي كه عامل غيبت ايشان است خواسته كه اين امور مخفي بماند .
سوال :
آيا امام زمان (عج ) داراي همسر است ؟
پاسخ :
با سلام. در بعضي اخبار و روايات اشاراتي به ذريه و فرزندان امام زمان شده است اما دليل معتبري نداريم كه ازدواج و فرزند داشتن ايشان را اثبات يا نفي كند . ممكن است همسرو فرزند آن حضرت به طور ناشناس در بين مردم باشند و حتي خود نيز از نسب خود اطلاع نداشته باشند و ممكن است كه حضرت به خاطر امر غيبت كه مصلحت بزرگي دارد ، ازدواج نكرده باشند و ممكن است ازدواج كرده باشند و اولاد نداشته باشند . به طور كلي صحبت از ازدواج آن حضرت و مسكن او امري شخصي است و اثري در سعادت ما ندارد و وظيفه ما جلب رضايت آن حضرت است. خداوند به خاطر مصلحتي كه عامل غيبت ايشان است خواسته كه اين امور مخفي بماند .
سوال :
وقتي امام زمان (عج) به دنيا آمد بر روي بازوي راستش چه نوشته بود ؟
پاسخ :
باسلام. محدث قمي در منتهي الامال در روايتي از حکيمه خاتون دختر امام جواد و عمه ي امام عسکري نقل ميکند : هنگامي که امام زمان به دنيا آمدند بر ذراع (ساعد) دست راست حضرت نوشته بود جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا
فرج وسلامتی اقا امام زمان صلوات بلند
شیعیان معتقدند بنا به وعده الهی فردی به نام محمد و لقب مهدی از اولاد پیامبر اسلام و نهمین فرزند از نسل حسین بن علی ظهور میکند و زمین را سراسر عدل و داد میکند. بنا به این اعتقاد، مهدی در سال ۲۵۶ هجری قمری به دنیا آمده و بعد از دورهای به نام غیبت صغری، غیبت کامل - غیبت کبری - شروع شد که تا به امروز ادامه داشتهاست. در این دوران کسی وی را به اختیار خود نمیتواند ببیند و بشناسد.
شیعه معتقد است، مهدی امام دوازدهم و منجی وعده داده شده الهی است
عاجز ترین افراد کسانی هستند که از به دست اوردن دوستان فرو مانند عاجز تر از آن کسی است که دوستان خود را از دست بدهد

مردي نزد امام حسين (ع ) آمد و گفت : "من مردي گناهکارم و از معصيت پرهيز نمي کنم ،
مرا پند و اندرز بده ". امام حسين (ع ) فرمودند: "پنج کار انجام بده و هر چه
مي خواهي گناه کن .
اول : روزي خدا را نخور و هر چه مي خواهي گناه کن .
دوم : از ولايت و حکومت خدا خارج شو و هر چه مي خواهي گناه کن .
سوم : جايي را پيدا کن که خدا تو را نبيند و هر چه مي خواهي گناه کن .
چهارم : وقتي عزرائيل براي گرفتن جان تو مي آيد، او را از خود دور کن و هر چه ميخواهي گناه کن
پنجم : وقتي مأمور و مالک جهنم مي خواهد تو را در آتش بيندازد، در آتش نرو و هر چه ميخواهي گناه کن .
چراحضرت مهدي (عليه اسلام) را مهدي مي نامند: علت اين است كه حضرت هدايت شده به تمام امور اشكار و پنهان مي باشد. از امام باقر(عليه السلام) روايت شده كه فرمودند :«و انما سمي المهدي،لانه يهدي الي امر خفي ويستخرج التوراه والانجيل من ارض يقال لها انطاكيه»يعني به اين جهت نام مبارك قائم (عليه السلام) مهدي ناميده شد كه او از جانب خدا به هر كار نهان و سري هدايت مي شود و تورات و انجيل را از نقطه اي از زمين كه انطا كيه (قسمتي از شام مي باشد )نام دارد خارج مي سازد
(ملاحم ابن طاوس ص 67)
شنبه : یا رب العالمین
یکشنبه : یا ذالجلال والاکرام
دوشنبه : یا قاضی الحاجات
سه شنبه : یا الرحم الراحمین
چهارشنبه: یا حی یاقیوم
پنج شنبه: یالااله الاالله الملک الحق المبین
جمعه: صلوات برمحمد وال محمد
هر جمعه بر سر راهت مینشین که نکند زمانی بیای و من نباشم.
نمیدانم شاید اصلا به خاطر بودن من نمیای...
پس اگر این چنین است آرزو میکنم هر چه زودتر بمیرم تا شاید منتظران دیگرت بتوانند تورا ببینند.
انتظار...
انتظار...
بدان ای عزیز که چنانچه از برای این بدن صحت و مَرَضی است و علاج و معالجی،برای نفس انسانی و روح آدمیزاده نیز صحت و مرض و سقم و سلامتی و علاج و معالجی است.صحت و سلامت آن عبارت است از اعتدال در طریق انسانیت ؛ و مرض و سقم آن اعوجاج از طریق و انحراف از جاده انسانیت است.و اهمیت امراض نفسانیه هزاران درجه بیشتر از امراض جسمانیه است، زیرا که غایت این امراض منتهی می نماید انسان را به حلول موت، و همین که مرگ آمد و توجه نفس از بدن سلب شد، تمام امراض جسمانیه و خللهای مادیه از او مرتفع شود و هیچیک از آلام و اسقام بای او باقی نماند.و لیکن اگر خدای نخواسته دارای امراض روحیه و اسقام نفسیه باشد، اولِ سلبِ توجهِ نفس از بدن و حصول توجه به ملکوت خویش، اولِ پیدایش امراض و اسقام آن است.مَثَل توجه به دنیا و تعلق به آن، مَثَل مخدراتی است که انسان را از خود بیخود نموده؛و سلب علاقه ی روح از دنیای بدن باعث به خود آمدن آن است.و همین که به خود آمد، آلام و اسقام و امراضی که در باطن داشت همه به او هجوم کند و تمام آنها که تا آن وقت مخفی بوده و مثل آتشی بوده که زیر خاکستر پنهان بوده هویدا گردد.و آن امراض و آلام یا از او زایل نشود و ملازم او باشد؛ یا اگر زایل شدنی باشد، پس از هزاران سال در تحت فشارها و زحمتها و آتشها و داغها مرتفع شود : آخِرُ الدَّواءِ الکَیُّّ1 .قال تعالی : یوم یُحمی علیها فی نار جهنم فتُکوی بها جباهُهُم و جنوبُهُم و ظهورُهُم 2 .
و منزله ی انبیا ، علیهم السلام، منزله اطبا مشفق است که با کمال شفقت و علاقه مندی به صحت مرضی، نسخه های گوناگون به مناسبت حال آنها برای آنها آوردند و آنها را هدایت فرمودند به طرق هدایت:« ما طبیبانیم شاگردان حق»3 .و منزله اعمال روحیه و قلبیه و اعمال ظاهریه و بدنیه به منزله دوای امراض است؛چنانچه منزله تقوا در هر مرتبه از مراتبِ آن منزله ی پرهیز از چیزهای مضر است برای مرض؛ تا پرهیز در کار نباشد ممکن نیست که مَرَضی مبدل به سلامت شود و نسخه طبیب موثر افتد.
در امراض جسمانیه گاهی ممکن است که با ناپرهیزیِ جزئی باز دوا و طبیعت،غالب آید و صحت عود کند،زیرا که طبیعت خود حافظ صحت است و دوا مُعین آن؛ و لیکن در امراض روحیه امر خیلی دقیق است، زیرا که طبیعت بر نفس از اول امر چیره شده و وجهه نفس رو به فساد و منکوس است: إنَّ النَّفسَ لأمّارهٌ بالسّوءِ4 .از این جهت به مجرد فی الجمله ناپرهیزی امراض بر او غلبه کند و رخنه ها از اطراف بر او باز کند تا صحت را بکلی از بین ببرد.
پس، انسانِ مایل به صحت نفس و شفیق به حال خود و علاقه مند به صحت،پس از تنبه به اینکه راه چاره از خلاصی از عذاب الیم منحصر است به عمل کردن به دستور انبیا و دستورات آنها منحصر است به دو چیز : یکی اتیان به مصلحات و مستصحات نفسانیه و دیگر پرهیز از مضرات و مولمات آن، و معلوم است که ضرر محرمات در مفسدات نفسانیه از همه چیز بیشتر است و از این سبب محرم5 شده اند، و واجبات در مصلحات از هر چیز مهمتر است و ار این جهت واجب شده اند، و افضل از هر چیز و مقدم بر هر مقصد و مقدمه پیشرفت و راه منحصر مقامات و مدارج انسانیه این دو مرحله است که اگر کسی مواظبت به آنها کند از اهل سعادت و نجات است، و مهمترین این دو تقوای از محرمات است- و اهل سلوک نیز این مقام را مقدم شمارند بر مقام اول،و از مراجعه به اخبار و آثار و خطب نهج البلاغه واضح شود که حضرات معصومین نیز به این مرحله بیشتر اهمیت داده اند- پس،ای عزیز این مرحله اول را خیلی مهم شمار و مواظبت و مراقبت در امر آن نما که اگر قدم اول را درست برداشتی و این پایه را محکم کردی،امید وصول به مقامات دیگر است، و الا رسیدن به مقامات،ممتنع و نجات بس مشکل و صعب می شود.
جناب عارف بزرگوار و شیخ عالی مقدار ما می فرمودند که مواظبت به آیات شریفه آخر سوره حشر، از آیه شریفه «یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله ولتنظر ما قدمت لغد6.تا آخر سوره مبارکه با تدبر در معنی آنها در تعقیب نمازها خصوصا در اواخر شب که قلب فارغ البال است، خیلی موثر است در اصلاح نفس.و نیز برای جلوگیری از شر نفس و شیطان دوام بر وضو را سفارش می فرمودند و می گفتند وضو به منزله لباس جندی است.و در هر حال از قادر ذوالجلال و خداوند متعال جلّ جلاله با تضرع و زاری و التماس بخواه که تو را توفیق دهد در این مرحله، و از تو یاری فرماید در حصول ملکه تقوا.
و بدان که اوایل امر قدری مطلب سخت و مشکل می نماید،ولی پس از چندی مواظبت، زحمت به راحت مبدل می شود و مشقت به استراحت؛ بلکه به یک لذت روحانی خاصی بدل می شود که اهلش آن لذت را با جمیع لذات مقابل نکنند.و ممکن است ان شاء الله پس از مواظبت شدید و تقوای کامل از این مقام به مقام تقوای خواص ترقی کنی که آن تقوای از مستلذات نفسانیه است.زیرا که لذت روحانی را که چشیدی،از لذات جسمانیه کم کم منصرف شوی و از آنها پرهیز کنی؛ پس راه بر تو سهل و آسان شود، و بالاخره لذات فانیه نفسانیه را چیزی نشماری ، بلکه از آنها متنفر شوی و زخارف دنیا در چشمت زشت و ناهنجار آید؛ و وجدان کنی و بیابی که از هر یک از لذات این عالم در نفس اثری و در قلب لکه سودایی حاصل شود که باعث شدت انس و علاقه به این عالم شود، و این خود اسباب اخلاد در ارض گردد و در حین سکرات موت به ذلت و سختی و زحمت و فشار مبدل گردد، چه که عمده سختی سکرات موت و نزع روح و شدت آن در اثر همین لذات و علاقه به دنیاست؛ چنانچه پیش از این اشاره شد. و چون انسان وجدان این معنی کرد، لذات این عالم از نظرش به کلی بیفتد و از تمام دنیا و زخارف آن متنفر گردد و گریزان شود.و این خود ترقی از مقام دوم است به مقام سوم تقوی.
پس راه سلوک الی الله سهل و آسان شود و طریق انسانیت برای او روشن و وسیع گردد و قدم او کم کم قدم حق شود و ریاضت او ریاضت حق گردد، و از نفس و آثار و اطوار آن گریزان شود و در خود عشق به حق مشاهده کند و به وعده های بهشت و حور و قصور قانع نشود، و مطلوب دیگری و منظور دیگری طلب کند و از خودبینی و خودخواهی متنفر گردد.پس، تقوا از محبت نفس نماید و متقی از توجه به خود و خودخواهی شود. و این مقامی است بس شامخ و رفیع و اول مرتبه حصول روایح ولایت است.و حق تعالی او را در کنف لطف خود جای دهد و از او دستگیری فرماید و مورد الطاف خاصه حق شود.و آنچه پس از این برای سالک رخ دهد از حوصله تحریر خارج است. والحمد لله اولاً و آخِراً و ظاهراً و باطناً،والصلاه علی محمدِ و آله الطاهرین.
1-آخرین درمان،داغ نهادن و سوزاندن است. – نهج البلاغه خطبه 168
2-روزی که در آتش دوزخ سوزانده شوند و پیشانی و پهلو و پشت آنها را به آن داغ کنند.- سوره توبه آیه 35
3-ما طبیبانیم شاگردان حق،بحر قلزم دید ما را فانفلق. – مثنوی ، دفتر سوم ، بیت 2742
4-همانا نفس بسیار امر به زشتی کند.- سوره یوسف آیه 53
5- یعنی حرام شده اند.
6-ای کسانی که ایمان آورده اید تقوای الهی داشته باشید و هر کس باید بنگرد برای فردا چه پیش فرستاده است.- سوره حشر آیه 18
متن بالا از کتاب شرح چهل حدیث (اربعین حدیث) نوشته حضرت روح الله الموسوی الخمینی ، چاپ موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، صفحات 207 تا 209 گرفته شده است.
منبع : سازندگی
طبق استناد به گفته های اهل تسنن که از رسول خدا صلّي اللّه عليه و آله و سلّم نقل کرده اند که به امام حسين عليه السّلام فرمود: «... اَنْتَ اَبُو ائِمَّةِ تِسْعَةٍ، تاسِعُهُمْ قائِمُهُمْ».
ایشان به این امر معتقدند و این نقل قول را مورد قبول دارند...
عده اي از آنان پس از نقل ولادت آن حضرت مي گويند: او همان مهدي منتظر از نظر اماميه است و يا مي گويند: او امام دوازدهم از نظر شيعه است.
********************************
سخنان بزرگان اهل تسنن از کتب معروفشان راجع به حضرت مهدی (عج) :
منابع :
* ناگفته نماند که: نام امام زمان عليه السّلام که «م ح م د» است، صدوق و ديگر علما فرموده اند در زمان غيبت، ذکر نام صريحش حرام است، مرحوم شيخ بهائي و مرحوم سيد محسن امين آن را جايز دانسته اند ولي ما ناچاريم در نقل کتب اهل سنّت گفته آنها را بياوريم.
[2] تاريخ کامل، ج 5، ص 373.
عزّالدين ابن اثير(متوفاي 630) درحوادث سال 260 هجري مي نويسد:توصیه حضرت به دوری از هوای نفس
انسان که از دروان گرایشی به خدا احساس میکند . تمایلی مقدس و متعالی که او را گاه و بی گاه به نجوا با خدا می نشاند و وادارش می کند که راز های درونی خود را بی واسطه با او در میان بگذارد.
نماز جلوه ی بندگی انسان در پیشگاه خدا و مظهر عبادت است آن که بنده ی افریدگار است و این بندگی را احساس می کند می داند و باور دارد ،که در برابر او مطیع و فرمان بردار است و به سجده می افتد با او راز می گوید و نیاز می طلبد و به یاد ما می اندازد که بنده ای بیش نیستیم.
نماز این حقیقت والا و سازنده ، بیان کننده ی بی نهایت گرایی آدمیان ، این اگاهی بخش به جان های مشتاق اگاهی این ازادی بخش شخصیت انسان ، این اب حیات جانهای زنده ی ادمیان نیازی به تعریف ، توصیف و تفسیر ندارد !!
در این جهان معنی دار که حرکت تکاملی دارد همه ی اشیا خدا را تسبیح می کنند و حمد و ثنا میگویند.
<< همه ی آن چه که در آسمان و زمین است برای خدا سجده میکنند >>(سوره رعد آیه ی ۱۵ )
فقط برخی از انسان ها هستند که از این حرکت تکاملی بی بهره ماندهند .
نماز عبارت است از بر قرار ساختن ارتباط بین یک موجود بی نهایت کوچک به یک موجودی بی نهایت بزرگ در حال معرفت.
آن جایی که این ارتباط با عظمت بر قرار میگردد چه مسجد ، چه گوشه ای از خانه ی محقر ، یا در میان زیبا ترین منازل باشد و یا هر جا که این ارتباط بر قرار شد آن جا رصد گاهی میشود برای نظاره به کمال بی نهایت.
نماز عبادتی است در پیشگاه پرورگار بزرگ که در سایه ی آن نیاز های روحی و معنوی انسان تامین می شود و انسان های نماز گزار از آرامش روان و صفای روح و نیز از رفتار فردی و اجتماعی مناسب و مطلوب بر خوردار میشوند.
اگر ما انسان ها خدا رو قبول داریم و می دانیم او افریدگار است و ما مخلوق. چرا در برابر این همه نعمت این خواسته ی کوچک یعنی نماز را به جا نیاوریم؟
آیا ما نباید از این افریدگار سپاس گزار باشیم ؟ نباید به گونه ای از خداوند تشکر کرد ؟ آیا راه بهتری برای تشکر از او می شناسید ( اگر می شناسید به ما هم نشان دهید) ما از خداوند تقاضا میکنیم اما نباید به او که نماز را از ما خواسته گوش فرا دهیم؟
امام زین العابدین می فرمود :
((سوگند یاد می کنم که از پدرم حسین بن علی (ع) شنیدم که می فرمود شنیدم از امیرالمومنین (ع) هر که روزه دارد شعبان را برای محبت پیغمبر خدا (ص) و تقرب به سوی خدا ، خدا او را دوست دارد و نزدیک گرداند او را به کرامت خود در روز قیامت و بهشت را برای او واجب گرداند))
به امید آنکه همه استفاده ی لازم را از این ماه مبارک و خجسته ببریم و خود را برای ماه مبارک رمضان آماده کنیم
![]()
![]()
![]()
اَثارى كه در روايات براى قيام موعود آخر الزمان برشمرده شده است:
1.ثروتها به صورت مساوي تقسيم ميشود هنگامى كه به واسطه ظهور امام زمان (ع) دنيا پر از عدالت شود، ثروت هاى جهان به طور مساوى تقسيم خواهند شد چنان چه امام محمد باقر(ع) فرمودند: وقتى قائم ما اهل بيت قيام كند، ثروت را به طور مساوى تقسيم مي كند
![]()
![]()
![]()
2.عدالت را در ميان مردم پياده مى نمايد.
![]()
![]()
![]()
3.رضايت و خشنودي همگاني است. رسول اكرم (ص) مى فرمايند: ساكنان آسمان، مردم زمين، پرندگان هوا، درندگان صحراها و ماهيان درياها همه و همه- از او خشنود خواهند شد.
![]()
![]()
![]()
4.فقر و بينوايي ريشه کن خواهد شد در پرتو عدالت حضرت بقية الله (ع)، عموم مردم بى نياز خواهند شد. چنان چه در حديث اَمده است: زمانى براى مردم پيش مى اَيد كه انسان صدقات از طلا را با خود
بر مى دارد تا آنها را در راه خدا انفاق كند، ولى نيازمندى را پيدا نمي كند كه اين صدقه را قبول نمايد.
![]()
![]()
![]()
5. همه مردم در امنيت به سر خواهند برد چنان چه اميرالمؤمنين (ع) مى فرمايند: دشمنى از دل ها زدوده مى شود درندگان و چهارپايان با يكديگر سازش مي كنند، يک زن طبقى بر سر گذارده از عراق تا شام (از شرق تا غرب) تنها سفر مي كند، همه جا قدم بر سرزمين سبز و خرم مي گذارد .
در حالى كه درند هاي او را نمى آزارد و دچار ترس و وحشت نمى شود.
![]()
![]()
![]()

۶. برکات آسماني نازل ميشود چنان چه در حديث اَمده است:
زمين چيزى از بذرهاى خود را نگه نمى دارد، جز اينكه آن را بيرون مى فرستد و آسمان چيزى از باران رحمتش را نگه نمى دارد جز اينكه سيل آسا بر بندگان خود فرو مى ريزد
![]()
![]()
![]()
7. همگي در رفاه به سر مي برند رسول خدا(ص) فرمودند: امت من در زمان حضرت مهدى (ع) آن چنان متنعم مى شوند كه هرگز چنين بهره مند نشده اند.
![]()
![]()
![]()
8. زمين گنجهاي پنهان خود را آشکار مي کند پيامبر اكرم (ص) در اين زمينه مى فرمايد:در آن زمان چهارپايان در امان هستند و درندگان با هم سازش مي كنند. زمين پاره هاى جگرش گنج هاى پنهان و با ارزش خود را بيرون مى ريزد... پاره هاى جگر زمين ستون هايى از طلا و نقره است.
![]()
![]()
![]()
9. دام ها و چهارپايان زياد ميشوند وچنان كه در روايتى از پيامبر گرامى اسلام (ص) آمده است:
مهدى (ع) خارج مى شود، خداوند باران رحمتش را مى فرستد، زمين گياهش را مى روياند،
و دام در جهان زياد مى شود. او ثروت را به طور مساوى تقسيم مي کند
و امت اسلام بزرگ و شكوهمند مي گردد.
![]()
![]()
![]()
10. رفع مزاحمت ها وايجاد آسايش براي عموم مردم است چنان چه امام محمد باقر(ع) مى فرمايند: مهدى (ع) راه هاى اصلى را توسعه مى دهد، بالكن هايى را كه به خارج جاده ها آمده و
از ديگران سلب آزادى كرده است و ناودان هايى راكه به كوچه ها مى ريزد، از بين مى برد.
![]()
![]()
![]()
11.پرده هاي ظلمت کنار ميرود امام صادق (ع) در اين باره مى فرمايند: وقتى قائم ما قيام كند، زمين به نور پروردگارش نورانى مى شود، و مردم از نور خورشيد بى نياز مى شوند و شب و روز يكى مى شوند و تاريكى از بين مى رود.
![]()
![]()
![]()
12.ايجاد برابري و مساوات بين انسانها چنان چه امام محمد باقر(ع) مى فرمايند: هنگامى كه قائم ما قيام كند، دوران برابرى و برادرى فرا مى رسد. در آن زمان يک مسلمان آن چه نياز داشته باشد، از جيب برادر مسلمانش برمى دارد و او مانع نمى شود.